Onze vriendschap

Volgens Clau

Een glimlach van oor tot oor, zwierige kleding en twee pretoogjes die me door een bril aanstaren. Nika voelde meteen al vertrouwd voor mij. Ik werd begroet door Nika en haar hond, na een hoop pootjes mocht ik mee naar de muziekkamer in huis. Nika kon zich meteen erg makkelijk open stellen.

 

Ze zat in een traject waarbij onderzocht werd of het eventueel mogelijk zou zijn dat Nika ADHD had. Ze had geen moeite met het stempeltje, maar vond het traject wel zwaar. Ik merkte dat ze een buddy nodig had en probeerde haar te helpen door bijvoorbeeld simpele trucjes die bij mijzelf ook altijd fijn werkten. Nika en ik denken op dezelfde manier: ADHD telepathie noemen wij dat zelf :).

 

Een van de momenten waarop ik daarachter kwam was toen ik zelf in een situatie kwam waarbij ik advies nodig had. Nika was degene die het beste kon luisteren en zonder oordeel met me mee dacht. Aangezien ik de ‘nuchtere’ van de twee ben, heeft Nika ooit inzichten die voor mij compleet nieuw zijn. Dat maakt onze samenwerking zo fijn.

 

Nika is een vriendin waarmee ik ongestoord kan lachen en huilen, feesten en praten, nu blijkt ook: werken. Nika voelt als thuiskomen. Ze is professioneel en een echte doorzetter. Als ik iemand zou kiezen die mij mag helpen bij levensvragen, dan zou dat Nika zijn!

Volgens niek

Vanaf het moment dat we elkaar leerden kennen was het meteen goed. We weten, toevallig en gelukkig, ook nog precies wanneer dat was! 22 september 2018 om precies te zijn!

‘Ik gaf op dat moment zanglessen bij mij thuis en Claudia kwam die middag langs voor een proefles zang. Het mooie was dat we het direct zo gezellig hadden dat er van zingen weinig kwam. In de proefles was dat nog niet zo erg maar in de lessen daarna was het toch wel de bedoeling dat we aan zingen toe kwamen. Maar dat gebeurde bijna niet, waarnaar ik letterlijk heb gezegd; Misschien moeten we buiten de zanglessen om gewoon een keer afspreken...Nou, the rest is history!’.

 

Het was heel bijzonder hoe Claudia en ik vanaf het begin op dezelfde golflengte zaten. We kwamen op precies het goede moment in elkaars leven denk ik. Claudia, ‘ras ADHD’er’, kwam mijn leven in gewandeld op het moment dat ik bezig was met heel veel lichamelijke en geestelijke onderzoeken, waar uiteindelijk ook de diagnose ADHD uitkwam.

 

Zij was een van de eerste waarmee ik hierover echt goed en écht over kon praten. Daarnaast waren we beide op een leeftijd waarop er veel speelde en veel veranderde in ons leven. Of het nu ging over ons werk, onze studies, relaties of gezondheid, ik had haar niet willen missen.

 

Als ik aan Claudia denk dan voel ik veel warmte, rust als het even nodig is, zachtaardigheid, open- en eerlijkheid en een grote dosis humor.

 

Ik ben heel blij dat ik Claudia afgelopen jaren bij me heb gehad en ben van plan haar de komende jaren ook zeker niet in te leveren. Ik gun iedereen een momentje met Clau wanneer ze het nodig hebben of kunnen gebruiken! Dus grijp je kans, want nu ben JIJ!